प्राचीन-जैन-साहित्य में सिद्धों की भक्ति एवं अर्चना
अट्ठविह-कम्म-मुक्के, अट्ठगुणे अणो वमे सिद्धे ।
अट्ठम-पुढवि-णिविद्वे, णिट्ठिय-कज्जे य वंदिमो णिच्चं ।।1।।
तित्थगरेदरसिद्धे, जल-थल-आगास-णिव्वुदे सिद्धे।
अंतगडेदर-सिद्धे, उक्कस जहण्ण-मज्झिमोगाहे ।।2।।
उड्ड-मह-तिरियलोगे, छव्विहकाले य णिव्वुदे सिद्धे।
उवसग्ग-णिरुवसग्गे, दीवोदधि-णिव्वुदे य वंदामि ।। 3 ।।
पच्छायडेय-सिद्धे, दुग-तिग-चदु-णाण पंच-चदिरजमे।
परिपडिदा परिपडिदे संजम-सम्मत्त-णाणमादीहिं ।।4।।
साहरणासाहरणे, समुग्धादेदरे य णिव्वादे।
ठिद-पलियंक-णिसण्णो, विगदमले परम-णाणगे वंदे ।।5।।
पुंवेदं वेदंता, जे पुरिसा खवग-सेढि-मारूढा।
सेलोदयेण वि तहा, झाणुवजुत्ता य ते हु सिज्झंति ।।6।।
पत्तेग-सयंबुद्धा, बोधियबुद्धा य होंति ते सिद्धा।
पत्तेयं पत्तेयं समयं समयं पडिवदामि सदा ।।7।।
पण णव दु अट्ठवीसा, चदु-तिय-णवदी य दोण्णि पंचेव।
वावण्ण-हीण-विसया, पयडि-विणासेण होंति ते सिद्धा ।।8।।
अदिसय-मव्वाबाहं, सोक्खमणंतं अणोवमं परमं।
इंदिय-विसयातीदं, अप्पत्तं अच्चयं ते पत्ता ।।9।।
लोयग्ग-मत्थयत्था, चरमसरीरेण तेहु किंचूणा।
गद-सित्थ-मूसगब्भे, जारिस-आगार तारिसागारा ।।10।।
जर-मरण-जम्म-रहिदा, ते सिद्धा मम सुभत्ति-जुत्तस्स ।
दिंतु वर-णाणलाहं, बुहयण-परयत्थणं परमसुद्धं ।।11।।
किच्चा काउसग्गं, चदुरद्विय-दोस-विरहिदं सुपरिसुद्धं ।
अदि-भत्ति-संपउत्तो, जो वंददि लहु लहदि परमसुहं ।।12।।
।। इदि आयरिय-कोंडकुंड-पणीदा ‘सिद्ध-भत्ती’ समत्ता ।।