भवि भावे जिनालय आवो, प्रभु मुख जोवाने;
मने लाग्यो छे प्रेम प्रभु तारो, परम सुख पावाने. -भवि
(साखी)
भव वनमां भूलो पड्यो, कांई न दीठुं सुख,
भूख्यो तरस्यो आवियो, हवे जाशे ते मारां दुःख – परम. 1
ज्ञान ज्युं शारद चांदलो, दीठे परम कल्याण,
प्रभु तुज धर्मना राजमां, न रंजे मोह नृप आण. – परम. 2
आजदिन मारो सवि फळ्यो, जाग्या पुण्य अंकुर;
भूख्या ज्युं भवि प्राणीने, मीले महा घृतपूर. – परम. 3
आतम अनुपम दीपतो, केवळ सुख अनूप;
त्रिकरण जोगे ध्यावतां, जाए पूरवना फंद. – परम. 4
साहिब मारा आपजो, सेवक मुक्ति निवास;
प्रताप तारो शोभशे, इम जपे भगत तुज पास – परम. 5
स्रोत: जिनेन्द्र स्तवनावली (सोनगढ़), पृष्ठ ७३