मेरे कब ह्वै वा दिन की सुघरी॥टेक॥
तन बिन वसन असन बिन वन में, निवसों नासादृष्टि धरी।
पुण्य पाप परसौं कब विरचौं, परचों निजनिधि चिरविसरी॥
तज उपाधि सजि सहज समाधी, सहो घाम हिम मेघझरी॥1॥
कब थिरजोग धरों ऐसो मोहि, उपल जान मृग खाज हरी।
ध्यान-कमान तान अनुभव शर, छेदो किहि दिन मोह अरी॥2॥
कब तृनकंचन एक गानों अरु, मनिजड़ि तालय शैलदरी।
‘दौलत’ सत् गुरुचरन सेव जो, पुरवो आश यहैं हमरी॥3॥
स्रोत: मङ्गल भक्ति सुमन (२०२४), पृष्ठ १७६