मत कीज्यौ जी यारी, ये भोग भुजंग सम जानके॥टेक॥
भुजग डसत इकबार नसत है, ये अनंत मृतुकारी।
तिसना तृषा बढै इन सेयें, ज्यौं पीये जल खारी॥१॥मत.॥
रोग वियोग शोक वनको धन, समता-लताकुठारी।
केहरी करी अरी न देत ज्यौं, त्यौं ये दैं दुखभारी॥२॥मत.॥
इनमें रचे देव तरु थाये, पाये श्वभ्र मुरारी।
जे विरचे ते सुरपति अरचे, परचे सुख अधिकारी॥३॥मत.॥
पराधीन छिनमाहिं छीन है, पापवंधकरतारी।
इन्हैं गिनैं सुख आकमाहिं तिन, आमतनी बुधि धारी॥४॥मत.॥
मीन मतंग पतंग भ्रंग मृग, इन वश भये दुखारी।
सेवत ज्यौं किंपाक ललित, परिपाक समय दुखकारी॥५॥मत.॥
सुरपति नरपति खगपतिहू की, भोग न आस निवारी।
‘दौल’ त्याग अब भज विराग सुख, ज्यौं पावै शिवनारी॥६॥मत.॥
Artist: कविवर श्री दौलत राम जी
स्रोत: दौलत भजन सौरभ, पृष्ठ १३३ से १३४
