लखो जी या जिय भोरे की बातैं, नित करत अहित हित घातैं | Lakho Ji Ya Jiy Bhore Ki Batain Nit Karat Ahit Hit Ghatain

लखो जी या जिय भोरे की बातैं, नित करत अहित हित घातैं

लखो जी या जिय भोरे की बातैं, नित करत अहित हित घातैं॥टेक॥

जिन गनधर मुनि देशव्रती समकिती सुखी नित जातैं।
सो पय ज्ञान न पान करत न, अघात विषयविष खातैं॥१॥ लखो.॥

दुखस्वरूप दुखफलद जलदसम, टिकत न छिनक बिलातैं।
तजत न जगत् भजत पतित नित, रचत न फिरत तहांतैं॥२॥ लखो.॥

देह-गेह-धन-नेह ठान अति, अघ संचत दिनरातैं।
कुगति विपतिफलकी न भीत, निश्चिंत प्रमाददशातैं॥३॥ लखो.॥

कबहुं न होय आपने पर, द्रव्यादि पृथक चतुघातैं।
पै अपनाय लहत दुख शठ नभै, - हतन चलावत लातैं॥४॥ लखो.॥

शिवगृहद्वार सार नरभव यह, लहि दश दुर्लभतातैं।
खोवत ज्यौं मनि काग उड़ावत, रोवत रंकपनातैं॥५॥ लखो.॥

चिदानन्द निर्द्वंद स्वपद तज, अपद विपद-पद रातैं।
कहत-सुशिखगुरु गहत नहीं उर, चहत न सुख समतातैं॥६॥ लखो.॥

जैनबैन सुन भवि बहु भव हर, छूटे द्वंददशातैं।
तिनकी सुकथा सुनत न मुनत न, आतम-बोधकलातैं॥७॥ लखो.॥

जे जन समुझि ज्ञानदृगचारित, पावन पयवर्षातैं।
तापविमोह हर्यो तिनको जस, ‘दौल’ त्रिभोन विख्यातैं॥८॥ लखो.॥


Artist: कविवर श्री दौलत राम जी
स्रोत: दौलत भजन सौरभ, पृष्ठ १४५ से १४७