जीवदया व्रत तरु बड़ो, पालो पालो बड़भाग॥टेक॥
कीड़ी कुंजर कुंथुवा, जेते जग-जन्त।
आप सरीखे देखिये, करिये नहिं भन्त॥१॥ जीवदया.॥
जैसे अपने हीयडे, प्यारे निज प्रान।
त्यों सबहीकों लाड़िले, निहचै यह जान॥२॥ जीवदया.॥
फांस चुभै टुक देहमें, कछु नांहिं सुहाय।
त्यों परदुखकी वेदना, समझो मन लाय॥३॥ जीवदया.॥
मन वचसौं अर कायसौं, करिये परकाज।
किसहीकों न सताइये, सिखवैं रिखिराज॥४॥ जीवदया.॥
करुना जगकी मायड़ी, धीजै सब कोय।
धिग! धिग! निरदय भावना, कंपैं जिय जोय॥५॥ जीवदया.॥
सब दंसण सब लोयमें, सब कालमँझार।
यह करनी बहु शंसिये, ऐसो गुणसार॥६॥ जीवदया.॥
निरदै नर भी संस्तुवै, निंदै कोइ नाहिं।
पालैं विरले साहसी, धनि वे जगमांहि॥७॥ जीवदया.॥
पर सुखसौं सुख होय, पर-पीड़ासौं पीर।
‘भूधर’ जो चित्त चाहिये, सोई कर वीर!॥८॥ जीवदया.॥
भंत - भ्रान्ति। हियड़े = मन में, हृदय में। मायड़ी = माता। धीजै - विश्वास, धीरज।
कुंथु = केंचुआ जैसा एक छोटा-सा जन्तु॥
Artist: पं. श्री भूधरदास जी
स्रोत: भूधर भजन सौरभ, पृष्ठ ९५ से ९६
खोज: जीवदया व्रत तरु बडो, पालो पालो बडभाग, जीवदया व्रत तरु बड़ो, पालो पालो बड़भाग