चेतन अब धरि सहजसमाधि, जातैं यह विनशै भव ब्याधि॥टेक॥
मोह ठगौरी खायके रे, परको आपा जान।
भूल निजातम ऋद्धिको तैं, पाये दुःख महान्॥१॥चेतन.॥
सादि अनादि निगोद दोयमें, पर्यो कर्मवश जाय।
श्वासउसासमँझार तहां भव, मरन अठारह थाय॥२॥चेतन.॥
कालअनन्त तहां यौं बीत्यो, जब भइ मन्द कषाय।
भूजल अनिल अनल पुन तरु ह्वै काल असंख्य गमाय॥३॥चेतन.॥
क्रमक्रम निकसि कठिन तैं पाई, शंखादिक परजाय।
जल थल खचर होय अघ ठाने, तस वश श्वभ्र लहाय॥४॥चेतन.॥
तित सागरलों बहु दुख पाये, निकस कबहुं नर थाय।
गर्भ जन्मशिशु तरुणवृद्ध दुख, सहे कहे नहिं जाय॥५॥चेतन.॥
कबहूं किंचित पुण्यपाकतैं चउविधि देव कहाय।
विषयआश मन त्रास लही तहं, मरन समय विललाय॥६॥चेतन.॥
यौं अपार भवखारवार में, भ्रम्यो अनन्ते काल।
‘दौलत’ अब निजभावनाव चढि, लै भवाब्धिकी पाल॥७॥चेतन.॥
Artist: कविवर श्री दौलत राम जी
स्रोत: दौलत भजन सौरभ, पृष्ठ ११८ से ११९
