श्री वासुपूज्य पूजन
(छन्द रूप कवित्त)
श्रीमत वासुपूज्य जिनवर पद, पूजन हेत हिये उमगाय।
थापों मनवचतन शुचि करिकैं, जिनकी पाटलदेव्या माय॥
महिष चिह्न पद लसैं मनोहर, लाल वरन तन समतादाय।
सो करुनानिधि कृपादिष्टकरि, तिष्ठहु सुपरितिष्ठ यहं आय॥
ॐ ह्रीं श्रीवासुपूज्यजिनेन्द्र! अत्र अवतर अवतर संवौषट्।
ॐ ह्रीं श्रीवासुपूज्यजिनेन्द्र! अत्र तिष्ठ तिष्ठ ठः ठः।
ॐ ह्रीं श्रीवासुपूज्यजिनेन्द्र! अत्र मम सन्निहितो भव भव वषट्।
(छंद जोगीरासा, आंचलीबंध ‘जिनपद पूजों लव लाई’)
गंगाजल भरि कनककुम्भ में, प्रासुक गन्ध मिलाई।
करम कलंक विनाशनकारन, धार देत हरषाई॥
वासपूज वसुपूज तनुज पद, वासव सेवत आई।
बालब्रह्मचारी लखि जिनको, शिवतिय सनमुख धाई॥
ॐ ह्रीं श्रीवासुपूज्यजिनेन्द्राय जन्मजरामृत्युविनाशनाय जलं नि० स्वाहा।
कृष्णागरु मलयागिर चंदन, केशर संग घसाई।
भवआताप विनाशनकारन, पूजों पद चित लाई॥वासु०॥
ॐ ह्रीं श्रीवासुपूज्यजिनेन्द्राय भवतापविनाशनाय चंदनं नि० स्वाहा।
देवजीरे सुखदास शुद्ध वर, सुवरन थार भराई।
पुञ्ज धरत तुम चरनन आगैं, तुरित अखय पद पाई॥वासु०॥
ॐ ह्रीं श्रीवासुपूज्यजिनेन्द्राय अक्षयपदप्राप्तये अक्षतं निर्वपामीति स्वाहा।
पारिजात संकेतानकल्पतरु-जनित सुमन बहुलाई।
मीनकेतु मदभंजनकारन, तुम पदपद्म चढ़ाई॥वासु०॥
ॐ ह्रीं श्रीवासुपूज्यजिनेन्द्राय कामबाणबिध्वंसनाय पुष्पं नि० स्वाहा।
नव्यगव्यआदिक रसपूरित, नेवज तुरित उपाई।
क्षुधारोग निवारनकारन, तुम्हें जजों शिर नाई॥वासु०॥
ॐ ह्रीं श्रीवासुपूज्यजिनेन्द्राय क्षुधारोगविनाशनाय नैवेद्यं नि० स्वाहा।
दीपकजोत उदोत होत वर, दशदिशमें छवि छाई।
तिमिरमोहनाशक तुमको लखि, जजों चरन हरषाई॥वासु०॥
ॐ ह्रीं श्री वासुपूज्यजिनेन्द्राय मोहान्धकारविनाशनाय दीपं नि० स्वाहा।
दशविध गन्ध मनोहर लेकर, वातहोत्र में डाई।
अष्टकरम ये दुष्ट जरतु हैं, धूम सुधूम उड़ाई॥वासु०॥
ॐ ह्रीं श्री वासुपूज्यजिनेन्द्राय अष्टकर्मदहनाय धूपं निर्वपामीति स्वाहा।
सुरस सुपक्व सुपावन फल लै, कंचनथार भराई।
मोच्छ महाफलदायक लखि प्रभु, भेंट धरों गुन गाई॥वासु०॥
ॐ ह्रीं श्री वासुपूज्यजिनेन्द्राय मोक्षफलप्राप्तये फलम् निर्वपामीति स्वाहा।
जलफल दरब मिलाय गाय गुन, आठों अंग नमाई।
शिवपदराज हेत हे श्रीपति! निकट धरों यह लाई॥वासु०॥
ॐ ह्रीं श्री वासुपूज्यजिनेन्द्राय अनर्घ्यपदप्राप्तये अर्घ्यम् नि० स्वाहा।
पञ्चकल्याणक
(छन्द पाईता, मात्रा १४)
कलि छट्ट आषाढ़ सुहायो, गरभागम मङ्गल पायो।
दश में दिवितें इत आये, शतइन्द्र जजे सिर नायें॥
ॐ ह्रीं आषाढ़कृष्णषष्ठ्यां गर्भमंगलमंडिताय श्री वासुपूज्यजिनेन्द्राय अर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
कलि चौदस फागुन जानों, जनमे जगदीश महानों।
हरि मेर जजे तब जाई, हम पूजत हैं चित लाई॥
ॐ ह्रीं फाल्गुनकृष्णचतुर्दश्यां जन्ममंगलमण्डिताय श्री वासुपूज्यजिनेन्द्राय अर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
तिथि चौदस फागुन श्यामा, धरियो तप श्रीअभिरामा।
नृप सुन्दर के पय पायो, हम पूजत अतिसुख थायो॥
ॐ ह्रीं फाल्गुनकृष्णचतुर्दश्यां तपोमंगलमण्डिताय श्री वासुपूज्यजिनेन्द्राय अर्घ्यम् निर्वपामीति स्वाहा।
सुदि माह दोइज सोहै, लहि केवल आतम जो है।
अनअन्त गुनाकर स्वामी, नित वन्दों त्रिभुवन नामी॥
ॐ ह्रीं माहशुक्लद्वितीयायां ज्ञानमंगलमंडिताय श्री वासुपूज्यजिनेन्द्राय अर्घ्यम् निर्वपामीति स्वाहा।
सितभादव चौदशि लीनों, निरवान सुथान प्रवीनों।
चम्पाथानक सेती, हम पूजत निजहित हेती॥
ॐ ह्रीं भाद्रपदशुक्लचतुर्दश्यां मोक्षमंगलमंडिताय श्री वासुपूज्यजिनेन्द्राय अर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
जयमाला
(दोहा)
चम्पापुर में पञ्चवर, कल्याणक तुम पाय।
सत्तर धनु तन शोभनों, जय जय जय जिनराय॥
(छन्द मोतियादाम)
महासुखसागर आगर ज्ञान, अनन्त सुखामृत मुक्त महान्।
महाबलमंडित खण्डित काम, रमाशिवसंग सदा विसराम॥
सुरिन्द फनिन्द खगिन्द नरिन्द, मुनिन्द जजैं नित पादरविंद।
प्रभू तुव अन्तर भाव विराग, सुबालहिं तें व्रतशील सों राग॥
कियो नहिं राज उदासरूप, सुभावन भावत आतमरूप।
अनित्य शरीर प्रपञ्च समस्त चिदातम नित्य सुखाश्रित वस्त॥
अशर्न नहीं कोउ शर्नसहाय, जहाँ जिय भोगत कर्मविपाय।
निजातम कैं परमैसुर शर्न, नहीं इनके बिन आपद हर्न॥
जगत् जथा जलबुदबुद येव, सदा जिय एक लहै फलमेव।
अनेक प्रकार धरी यह देह, भ्रमें भवकानन में आन न नेह॥
अपावन सात कुधात भरीय, चिदातम शुद्धसुभाव धरीय।
धरैं इनसों जब नेह तबेव, सुआवत कर्म तबै वसुभेव॥
जबैं तनभोगजगत्त उदास, धरैं तब संवर निर्जर आस।
करैं जब कर्मकलंक विनाश, लहैं तब मोक्ष महासुखराश॥
तथा यह लोक नराकृत नित्त, विलोकियते षटद्रव्यविचित्त।
सु आतमजानन बोधविहीन, धरैं किन तत्त्व प्रतीत प्रवीन॥
जिनागमज्ञानरु संजमभाव, सबैं निज ज्ञान बिना विरसाव।
सुदुर्लभ द्रव्य सुक्षेत्र सुकाल, सुभाव सबै जिहतैं शिव हाल॥
लयो सब जोग सुपुन्य वशाय, कहो किमि दीजिये ताहि गंवाय।
विचारत यों लवकान्तिक आय, नमें पदपंकज पुष्प चढ़ाय॥
कह्यो प्रभु धन्य किया सुविचार, प्रबोधि सु येम कियो जु विहार।
तबै सौधर्म तनों हरि आय, रच्यो शिविका चढ़ि आप जिनाय॥
धरे तप पाय सुकेवलबोध, दियो उपदेश सुभव्य संबोध।
लियो फिर मोच्छ महासुख रास, नमैं नित भक्त सोई सुखआश॥
(छन्द घत्तानन्द)
नित वासववन्दत, पापनिकन्दत, वासुपूज्य व्रत ब्रह्मपती।
भवसंकलखंडित आनन्दमण्डित, जै जै जै जैवन्त जती॥
ॐ ह्रीं श्रीवासुपूज्यजिनेन्द्राय महार्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
(सोरठा)
वासपूज पद सार, जजों दरवविधि भावसों।
सो पावैं सुखसार, भुक्ति मुक्ति को जो परम॥
(पुष्पांजलिम् क्षिपेत्, इत्याशीर्वादः)
स्रोत: बृहज्जिनवाणी संग्रह (चौबीस तीर्थङ्कर पूजन खण्ड), पृष्ठ ३३४ से ३३७
स्रोत: पूजन-पाठ-प्रदीप (सातवां संस्करण, देहली), पृष्ठ १५२ से १५५