जय जय पुष्पदंत पुरुषोत्तम परम पवित्र पुनीत प्रधान।
नवम तीर्थंकर हे स्वामी सुविधिनाथ सर्वज्ञ महान्॥
अनुपम महिमावंत मुक्ति के कंत पतित, पावन भगवान्।
पूर्ण प्रतिष्ठित शाश्वत शिवमय परमोत्तम अनंत गुणवान॥
समकित रूपी जलप्रवाह जब बहता है अभ्यंतर में।
कर्मधूल आवरण नहीं रहता है लेश मात्र उर में॥
सिद्धवधू से परिणयकरके प्राप्त किया सिद्धों का धाम।
नित्य निरन्जन भवभय भंजन भाव पूर्वक तुम्हें प्रणाम॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेन्द्र अत्र अवतर अवतर संवौषट्, ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेंद्र अत्र तिष्ठ तिष्ठ ठ: ठ:, ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेंद्रअत्रमम सन्निहितो भव भव वषट्।
निज स्वभावमय सलिल नीर की धारा अन्तर में लाऊँ।
जन्म जरा अघ दोषनाशकर अविनश्वर पद को पाऊँ॥
परम ध्यानरत पुष्पदंत प्रभुसी पवित्रता उर लाऊँ।
चिदानन्द चैतन्य शुद्ध परिपूर्ण ज्ञान रवि प्रगटाऊँ॥१॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेंद्रायजन्मजरामृत्यु विनाशनायजल नि।
निज स्वभावमय शीतलचंदन निज अंतस्तल में लाऊँ।
भव आताप दोष को हरकर अविनश्वर पद को पाऊँ॥परम॥२॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेन्द्राय कामवाण विध्वंसनाय पुष्प नि
जिन स्वभावमय अक्षय तंदुल निज अभेद उर में लाऊँ।
अमल अखंड अतुल अविकारी अविनश्वर पद को पाऊँ॥परम॥३॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेन्द्राय अक्षय पद प्राप्ताय अक्षत नि।
निजस्वभाव मय पुष्प सुवासित निज अन्तर मन में लाऊँ।
काम कलंक कालिमा हरकर अविनश्वर पद को पाऊँ॥परम॥४॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेंद्राय कामबाण विध्वंसनाय पुष्प नि
निज स्वभावमय संवर के चरु निज गागर में भर लाऊँ।
पुण्य फलों की भूख नाशकर अविनश्वर पद को पाऊँ॥परम॥५॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेंद्राय क्षुधारोग विनाशनाय नैवेद्य नि।
निज स्वभावमय ज्ञानदीप प्रज्ज्वलित करूँ उर में लाऊँ।
मोह तिमिर अज्ञान नाशकर अविनश्वर पद को पाऊँ॥परम॥६॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेंद्राय मोहान्धकार विनाशनाय दीपं नि।
निज स्वभावमय धूप निर्जरातपमय अन्तर में लाऊँ।
अरिरज रहस विहीन बनूं मैं अविनश्वर पद को पाऊँ॥परम॥७॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेंद्राय अष्टकर्म विध्वंसनाय धूपं नि.।
जाग जाग रे जाग अभी तू निज आतम का करले भान।
धर्म नहीं दुखरुप धर्म तो परमानंद स्वरुप महान्॥
निजस्वभावमय शुक्लध्यान फल परमोत्तम उर में लाऊँ।
शुद्ध बुद्ध अविरुद्ध मोक्ष पा अविनश्वर पद को पाऊँ॥परम.॥८॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेन्द्राय महामोक्षफल प्राप्ताय फल नि.।
निज स्वभावमय शुक्लध्यानफल परमोत्तम उर में लाऊँ।
निश्चर रत्नत्रय की महिमा से अनर्घ पद को पाऊँ॥परम.॥९॥
ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेन्द्राय अनर्घपद प्राप्ताय अर्घ्यं नि।
श्री पंचकल्याणक
फागुन कृष्णा नवमी को प्रभु आरण स्वर्ग त्याग आए।
रानी जयरामा उर में अवतार लिया सब हर्षाए॥
पन्द्रहमास रत्न वर्षाकर धनपति मन में मुसकाए।
पुष्पदंत के गर्भोत्सव पर सुरांगना मंगल गाए॥१॥
ॐ ह्रीं श्रीफागुनकृष्णनवम्या गर्भमंगलप्राप्ताय पुष्पदंत जिनेंद्राय अर्घ्यं नि।
मगसिर शुक्ला एकम को काकंदीपुर अति धन्य हुआ।
नृप सुग्रीवराज प्रांगण में सुख का ही साम्राज्य हुआ॥
मेरु सुदर्शन पांडुकवन में क्षीरोदधि से नव्हन हुआ।
देवों द्वारा पुष्पदंत का दिव्य जन्म कल्याण हुआ॥२॥
ॐ ह्रीं मगसिर शुक्ला प्रतिपदादिनेजन्ममंगलप्राप्ताय पुष्पदंतजिनेंद्राय अर्घ्यं नि।
मगसिर शुक्ला एकम के दिन अन्तर में वैराग्य हुआ।
मेघविलय लख वैभव त्यागा वन की ओर प्रयाणकिया॥
पंच महाव्रत धारे लौकातिक देवों का गान हुआ।
जय जय पुष्पदंत परमेश्वर अनुपम तप कल्याण हुआ॥३॥
ॐ ह्रीं मगसिरशीर्ष शुक्लाप्रतिपदादिने तपोमंगलप्राप्ताय पुष्पदंत जिनेन्द्राय अर्घ्यं नि।
कार्तिक शुक्ल द्वितीया के दिन तुमने पाया केवलज्ञान।
चार घातिया, त्रेसठ कर्म प्रकृतियों का करके अवसान॥
समवशरण की रचना करके हुआ इन्द्र को हर्ष महान्।
खिरी दिव्य ध्वनि जनकल्याणी जय जय पुष्पदंत भगवान्॥४॥
ॐ ह्रीं कार्तिकशुक्लाद्वितियायां ज्ञानमंगल प्राप्ताय पुष्पदंतजिनेन्द्राय अर्घ्यं नि स्वाहा।
भादों शुक्ल अष्टमी के दिन सम्मेदाचल पर जयगान।
शेष प्रकृति पच्चासी को हर सुप्रभ कूट लिया निर्वाण॥
सिद्धशिला लोकाग्रशिखर पर आप विराजे हैं गुणधाम।
महामोक्ष मंगल के स्वामी पुष्पदंत को करूँ प्रणाम॥५॥
ॐ ह्रीं भाद्रशुक्लअष्टम्या मोक्षमंगलप्राप्ताय पुष्पदन्त जिनेन्द्राय अर्घ्यं नि स्वाहा।
जयमाला
जय जय पुष्पदंत परमेश्वर परम धर्म सारथी प्रमाण।
पुण्या पुण्य निरोधक पुष्कल प्रथमोंकार रूप विभुवान॥१॥
निजस्वभाव साधन से तुमने परविभाव का हरण किया।
शुद्ध बुद्ध चैतन्य स्वपद भज महामोक्ष का वरण किया॥२॥
अट्ठासी गणधर थे प्रभु के प्रमुख श्री विदर्भ गणधर।
प्रमुख आर्यिका श्री घोषा थीं समवशरण पवित्र मनहर॥३॥
तुमने चौदह गुणस्थान गुणवृद्धि रूप हैं बतलाए।
जीवों के परिणामों की इनसे पहचान सहज आए॥४॥
पहिला है मिथ्यात्व दूसरा सासादन कहलाता है।
मिश्र तीसरा चौथा अविरत सम्यक्दृष्टि कहाता है॥५॥
पंचम देश विरत छठवाँ सुप्रमत्त विरत कहलाता है।
सप्तम अप्रमत्त है अष्टम अपूर्व करण कहलाता है॥६॥
नवमा है अनिवृत्ति करण दशम सूक्ष्म सांपराय होता।
ग्यारहवाँ उपशांतमोह बारहवां क्षीणमोह होता॥७॥
तेरहवाँ सयोग चौदहवाँ है अयोग केवलि गुणथान।
निज परिणामों से श्रेणी चढ़ जीव स्वयं पाता निर्वाण॥८॥
कर्म जनित सुख के समूह का जो भी करता है परिहार।
वही भव्य निष्कर्म अवस्था को पाकर होता भव पार॥
दर्श मोह के उदय आत्म परिणाम सदा मिथ्या होता।
हैं अतत्त्व श्रद्धान जहां वह पहिल गुणस्थान होता॥९॥
दुजा है मिथ्यात्त्व और सम्यक्त्व अपेक्षा अनुदय रूप।
समकित नहीं मिथ्यात्व उदय भी नहीं यही सासादनरूप॥१०॥
तीजा सम्यक् मिथ्या दर्शन मोहोदय से होता है।
अनंतानुबंधी कषाय परिणाम जीव का होता है॥११॥
चौथादर्शमोह के क्षय, उपशम, क्षमोपशम से होता।
सम्यक्दर्शन गुण का इसमें प्रादुर्भाव सहज होता॥१२॥
चरित मोह के क्षयोपशम से पंचम से दशवॉ तक है।
सम्यक्चारित गुण को क्रम से वृद्धि रूप छह थानक है॥१३॥
चरितमोह के उपशम से ग्यारहवाँ गुणस्थान होता।
सूक्ष्म लोभ सद्भाव यहॉ अन्तमुहुर्त रहना होता॥१४॥
मोहनीय के उदय निमित्त से जिय निश्चित गिर जाता।
यदि परिणाम संभाल न पाये तो पहिले तक आ जाता॥१५॥
चरित मोह के क्षय से तो बारहवां क्षीणमोह होता।
पूर्ण अभाव कषायों का हो, यथाख्यातचारित होता॥१६॥
केवलज्ञान प्राप्त कर तेरहवाँ सयोग केवलि होता।
सम्यक्ज्ञान प्राप्त हो जाता चारित गुण न पूर्ण होता॥१७॥
योगों के अभाव से चौदहवॉ अयोग केवलि होता।
हो जाता चारित्र पूर्ण रत्नत्रय शुद्ध मोक्ष होता॥१८॥
क्षपक श्रेणि चढ अष्टम से जब चौदहवें तक जाता है।
गुणस्थान से हो अतीत निज सिद्ध स्वपद पा जाता है॥१९॥
मोहफंद में पडकर मैंने पर परणति में रमण किया।
परद्रव्यों की चिंता में रह चहुगति में परिभ्रमण किया॥२०॥
निजस्वरूप का ध्यान न आया कभी न निजस्मरण किया।
चिदानंद चिद्रूप आत्मा का अब तक विस्मरण किया॥२१॥
निज कल्याण भावना से प्रभु आज आपका शरण लिया।
बिना आपकी शरण अनन्तान्त भवों में भ्रमण किया॥२२॥
निजस्वरूप की ओर निहारूँ शुभ अरु अशुभ विकार तजूँ।
पद पदार्थ से मैं ममत्व तज परम शुद्ध चिद्रूप भजूँ॥२३॥
ॐ ह्रीं पुष्पदंत जिनेन्द्राय पूर्णार्घ्यं नि स्वाहा।
मगर चिह्न शोभित चरण पुष्पदंत उरधार।
मन वचतन जो पूजते वे होते भवपार॥
इत्याशीर्वाद
जाप्यमंत्र- ॐ ह्रीं श्री पुष्पदंत जिनेन्द्राय नम।
Artist: कवि राजमल जी पवैया
स्रोत: जैन पूजांजलि (श्री रूपचन्द्र सुशीलाबाई दि. जैन ग्रंथमाला, विदिशा, १९९२), पृष्ठ २०२ से २०७