श्री नयनागिरि (रेसन्दीगिरि) पूजा (त्यागी दौलतरामजी वर्णी) | Shri Naynagiri (Resandigiri) Puja (Tyagi Daulatram Varni)

(स्व० त्यामी दौलतरामजी वर्णी कृत)

(दोहा)

पावन परम सुहावनो, गिरि रेशन्दि अनूप।
जजहुँ मोद उर धार अति, कर त्रिकरण शुचिरूप॥

ॐ ह्रीं श्रीनयनागिरिसिद्धक्षेत्रसे वरदत्तादि पंच ऋषिराज
सिद्धपद प्राप्त अत्र अवतर-अवतर संवौषट् आह्वाननं। अत्र
तिष्ठ तिष्ठ ठः ठः स्थापनं। अत्र मम सन्निहितो भव भव वषट्
सन्निधिकरणं।

(अष्टक)

(ढार नंदीश्वरपूजकी)

अति निर्मल क्षीरधि वारि, भर हाटक झारी।
जिन अग्र देय त्रय धार, करन त्रितृषा छारी॥
पन वरदत्ताद मुनान्द्र, शिवथल सुखदाई।
पूजों श्रीगिरिरेशिन्दि, प्रभुदित चित थाई॥

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिसिद्धक्षेत्राय जन्मजरामृत्युविनाशनाय
जलं नि०॥१॥

मलयागिरि चन्दन सार, केशर मंग घसो।
शातल वामित सुखकार, जन्माताप कसी॥ पन वरदत्ता०

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिसिद्धक्षेत्राय संसारतापविनाशनाय चन्दनं

शुचि विमल नवल अति श्वेत, द्युति जित सामतनी।
मो ले पद अक्षय हेत, अक्षत युक्त अनी॥ पन वरदत्ता०

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिसिद्धक्षेत्राय अक्षयपदप्राप्तये अक्षतं नि०।

शुभ सुमन त्रिदश-तरुकेय, स्वच्छ करण्ड भरा।
मदब्रह्म-तनुज हरनय, भेंट जिनाग्र धरो॥ पन वरदत्ता०

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिक्षेत्राय कामबाणविध्वंसनाय पुष्पं नि०।

छुध फणहि विहंगमनाथ नवज सद्यानी।
कर विविध मधुर रम साथ, क्षुधियुत अम्लानी॥ पन०

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिसिद्धक्षेत्राय क्षुधारोगविनाशनाय नैवेद्यं

मिथ्यातम भानन भानु, स्वपर उजास कृती।
ले मणिमय दीप सुमानि, विमल प्रकाश धृती॥ पनं०

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिसिद्धक्षेत्राय मोहान्धकारविध्वंसनाय दीपं

कर्मेन्धन जारन काज, पावक भाव मही।
वर दश विधि धूपहि साज, खेय उछाह गही॥ पन०

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिसिद्धक्षेत्राय अष्टकर्मदहनाय धूपं नि०।

दृग घ्राण रसन मन श्रीय, प्रासुक रस भीने।
लख दायक मोक्षपदीय, लै फल अमलीने॥ पन०॥

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिसिद्धक्षेत्राय मोक्षफलप्राप्तये फलं नि०।

शुचि अमृत आदि समग्र, सजि वसु द्रव्य प्रिया।
धारों त्रिजगतपति अग्र, धर वर भक्त हिया॥ पन०॥

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिसिद्धक्षेत्राय अनर्घ्यपदप्राप्तये अर्घं नि०।

(जयमाला)

(दोहा)

जग बाधक विधि बाधकर, ह्वै अबाध शिव धाम।
निवसे तिन गुरु धर सुहृद, माऊँ वर जयदाम॥१॥

(पद्धरी छन्द)

जय जय जिन पार्श्व जगत्रि स्वाम। भवदधि तारण
तारी सनाम। हति घाति चतुष्क ह्वै युक्त सन्त, दृगज्ञान
शर्म वीरज अनन्त॥१॥ सो समवशरण कमलासमेत, विहरत
विहरत पुर ग्राम खेत। सुर नर मुनिगण सेवत कृपाल,
आये भवि हितु तिहिं अचल भाल॥२॥ अरु वरदत्तादि
मुनीन्द्र पंच, चतुविधि हनि केवल ज्ञान संच। लख सर्व
चराचर त्रिजग ज्ञेय, त्रैकालिक युगपत पद अमेय॥३॥
निज आनन द्वेविध वृषस्वरूप, उपदेश भरण भवि भर्म कूप।
दृगज्ञान चरण सम्यक प्रकार, शिवपथ साधक कह त्रिजग
तार॥४॥ अरु सप्त तत्त्व षट द्रव्य केव, पञ्चास्तिकाय
नव पदन भेव। दृग कारण सो दरशाय ईश, तिहि भूधर
शिर पुनि अघाति पीश॥५॥ पंचमगंति निवसे तब सुरेश,
आके ले सुरगण सँग अशेष। रेशिन्दि शिखर रज शीस
न्याय, किय पंचम कल्यानक उछाय॥६॥ मै तिन पद
पावन चाह ठान, बंदों पुनिपुनि सो सुखद थान। मन वच
तन तिन गुण स्व उर धार, ‘वर्णी दौलत’ अनचाह हार॥७॥

ॐ ह्रीं श्रीगिरिरेशिन्दिसिद्धक्षेत्राय महार्घं निर्वपामीति स्वाहा।

(दोहा)

आनन्द कन्द मुनीन्द्र गुण, धर उरकोष मझार।
पूजें ध्यावें सो सुधी, ह्वै लघु महि भव पार॥५॥

(इत्याशीर्वादः)


स्रोत: पूजन रत्नाकर, पृष्ठ ६४७ (पूजन रत्नाकर | Pujan Ratnakar)