(छप्पय)
अंग क्षमा जिन-धर्मतनो दृढ़-मूल बखानो।
सम्यक् रतन संभाल हृदय में निश्चय जानो॥
तज मिथ्या विष मूल और चित्त निर्मल ठानो।
निजधर्मीसों प्रीत करो सब पातक भानो॥
रत्नत्रय गह भविक-जन जिन-आज्ञा सम चालिये।
निश्चय कर आराधना करम-रास को जालिये॥
ॐ ह्रीं सम्यग्रत्नत्रय! अत्र अवतर अवतर संवौषट्।
ॐ ह्रीं सम्यग्रत्नत्रय! अत्र तिष्ठ तिष्ठ ठः ठः।
ॐ ह्रीं सम्यग्रत्नत्रय! अत्र मम सन्निहितो भव भव वषट्।
नीर सुगन्ध सुहावनो, पदम-द्रहको लाय।
जन्म-रोग निरवारिये, सम्यक् रतन लहाय॥
क्षमा गहो उर जीवड़ा, जिनवर वचन गहाय।
ॐ ह्रीं निःशंकितांगाय निःकांक्षितांगाय निर्विचिकित्सतांगाय निर्मूढतांगाय उपगूहनांगाय सुस्थितीकरणांगाय वात्सल्यांगाय प्रभावनांगाय जन्म-जरा-मृत्यु विनाशनाय सम्यग्दर्शनाय जलं नि. स्वाहा।
ॐ ह्रीं व्यंजनव्यंजिताय अर्थसमग्राय तदुभयसमग्राय कालाध्ययनाय उपाध्यानोपहिताय विनयलब्धि प्रभावनाय गुरुवाधान्हवाय बहुमानोन्मानाय अष्टांगसम्यग्ज्ञानाय जलं नि. स्वाहा।
ॐ ह्रीं अहिंसामहाव्रताय सत्यमहाव्रताय अचौर्यमहाव्रताय ब्रह्मचर्यमहाव्रताय अपरिग्रह महाव्रताय मनोगुप्तये वचनगुप्तये कायगुप्तये ईर्यासमितये भाषासमितये एषणासमितये आदानिक्षेपणसमितये प्रतिष्ठापनसमितये त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय जन्म-जरा-मृत्यु विनाशनाय जलं नि. स्वाहा।
केसर चंदन लीजिये, संग कपूर घसाय।
अलि पंकति आवत घनि, वास सुगन्ध सुहाय॥
क्षमा गहो उर जीवड़ा, जिनवर वचन गहाय।
ॐ ह्रीं अष्टांगसम्यग्दर्शनाय अष्टविधसम्यग्ज्ञानाय त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय रत्नत्रयाय भवताप विनाशनाय चदनं नि. स्वाहा।
शालि अखण्डित लीजिये, कंचन थाल भराय।
जिनपद पूजौं भाव सौं, अक्षत पद को पाय॥
क्षमा गहो उर जीवड़ा, जिनवर वचन गहाय।
ॐ ह्रीं अष्टांगसम्यग्दर्शनाय अष्टविधसम्यग्ज्ञानाय त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय रत्नत्रयाय अक्षयपद प्राप्ताय अक्षतं नि. स्वाहा।
पारिजात अरु केतकी, पहुप सुगन्ध गुलाब।
श्रीजिन-चरण-सरोजकूँ, पूज हर्ष चित चाव॥
क्षमा गहो उर जीवड़ा, जिनवर वचन गहाय।
ॐ ह्रीं अष्टांगसम्यग्दर्शनाय अष्टविधसम्यग्ज्ञानाय त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय रत्नत्रयाय कामबाण विध्वंसनाय पुष्पं नि. स्वाहा।
शक्कर घृत सुरभीतना, व्यंजन षट्रस स्वाद।
जिनके निकट बढ़ायकर, हिरदे धरि आह्लाद॥
क्षमा गहो उर जीवड़ा, जिनवर वचन गहाय।
ॐ ह्रीं अष्टांगसम्यग्दर्शनाय अष्टविधसम्यग्ज्ञानाय त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय रत्नत्रयाय क्षुधारोग विध्वंसनाय नैवेद्यं नि. स्वाहा।
हाटकमय दीपक रचो, वाति कपूर सुधार।
शोधित धृत कर पूजिये, मोह तिमिर निरवार॥
क्षमा गहो उर जीवड़ा, जिनवर वचन गहाय।
ॐ ह्रीं अष्टांगसम्यग्दर्शनाय अष्टविधसम्यग्ज्ञानाय त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय रत्नत्रयाय मोहान्धकार विनाशनाय दीपं नि. स्वाहा।
कृष्णागर करपूर हो, अथवा दशविधि जान।
जिन-चरणन ढिग खेइये, अष्ट कर्म की हान॥
क्षमा गहो उर जीवड़ा, जिनवर वचन गहाय।
ॐ ह्रीं अष्टांगसम्यग्दर्शनाय अष्टविधसम्यग्ज्ञानाय त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय रत्नत्रयाय अष्टकर्म दहनाय धूपं नि. स्वाहा।
केला अम्ब अनार ही, नारि केल ले दाख।
अग्र धरो जिनपदतने, मोक्ष होय जिन भाख॥
क्षमा गहो उर जीवड़ा, जिनवर वचन गहाय।
ॐ ह्रीं अष्टांगसम्यग्दर्शनाय अष्टविधसम्यग्ज्ञानाय त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय रत्नत्रयाय मोक्षफल प्राप्तये फलं नि. स्वाहा।
जल फल आदि मिलायके, अरघ करो हरषाय।
दुःख जलांजलि दीजिये, श्री जिन होय सहाय॥
क्षमा गहो उर जीवड़ा, जिनवर वचन गहाय।
ॐ ह्रीं अष्टांगसम्यग्दर्शनाय अष्टविधसम्यग्ज्ञानाय त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय रत्नत्रयाय अनर्घपद प्राप्तये अर्घ्यं नि. स्वाहा।
जयमाला
(दोहा)
उनतीस अंग की आरती, सुनो भविक चित लाय।
मन-वच-तन सरधा करो, उत्तम नर भव पाय॥
(चौपाई)
जैन धर्म में शंक न आने, सो निःशंकित गुण चित ठानैं।
जप तप कर फल वांछै नांहीं, निःकांक्षित गुण हो जिस माहीं॥
पर को देख गिलानि न आनै, सो तीजा सम्यक् गुण ठानैं।
आन देवको रंच न मानैं, सो निर्मूढ़ता गुण पहिचानैं॥
परको औगुण देख जु ढ़ाकैं, सो उपगूहन श्रीजिन भाखैं।
जैनधर्मतैं डिगता देखैं, थोपे बहुरि स्थिति कर लेखैं॥
जिन-धरमीसों प्रीति निवहिये, गउ-वच्छवत वच्छल कहिये।
ज्यों त्यों करि उद्योत बढ़ावे, सो प्रभावना अंग कहावे॥
अष्ट अंग यह पाले जोई, सम्यक्दृष्टी कहिये सोई।
अब गुण आठ ज्ञान के कहिये, भाखे श्री जिन मन में गहिये॥
व्यंजन अक्षर सहित पढ़ीजै, व्यंजन-व्यंजित अंग कहिजै।
अर्थ सहित शुध शब्द उचारैं, दूजा अर्थ समग्रह धारैं॥
तदुभय तीजा अंग लखीजै, अक्षर अर्थ-सहित जु पढ़ीजे।
चौथा कालाध्ययन विचारैं, काल समय लखि सुमरण धारैं॥
पंचम अंग उपधान बतावैं, पाठ सहित तब बहुफल पावैं।
षष्टम विनय सुलब्धि सुनीजै, वाणी बहुत विनय सु पढ़ीजै॥
जापै पढ़े न लोपै जाई, अंग सप्तम गुरुवाद कहाई।
गुरु की बहुत विनय जु करीजै, सो अष्टम अंग धर सुख लीजै॥
यह आठों अंग-ज्ञान पढ़ावे, ज्ञाता मन-वच-तन कर ध्यावैं।
अब आगे चारित्र सुनीजै, तेरह-विधि धर शिव सुख लीजै॥
छहों काय की रक्षा कर है, सोई अहिंसाव्रत चित घर है।
हित मित सत्य वचन मुख कहिये, सो सतवादी केवल लहिये॥
मन-वच-काय न चोरी करिये, सोई अचौर्य-व्रत चित धरिये।
मनमथ-भय मन रंच न आनै, सो मुनि ब्रह्मचर्य व्रत ठानै॥
परिग्रह देख न मूर्छित होई, पंच महाव्रत-धारक सोई।
महाव्रत ये पाँचों खरे हैं, सब तीर्थंकर इनको करे हैं॥
मन में विकल्प रंच न होई, मनोगुप्ति मुनि कहिये सोई।
वचन अलीक रंच नहीं भाखें, वचन गुप्ति मुनिवर राखैं॥
कायोत्सर्ग परीषह सहि हैं, ता मुनि काय-गुप्ति जिन कहि हैं।
पंच समिति अब सुनिये भाई, अर्थ सहित भाखों जिनराई॥
चार हाथ जब भूमि निहारे, तब मुनि ईर्य्या समिति धारे।
मिष्ट वचन मुख बोले सोई, भाषा समिति तास मुनि होई॥
भोजन छियालिस दूषण टारै, सो मुनि एषण शुद्ध विचारैं।
देखकै पोथी ले अरुधर हैं, सो आदान निक्षेपन वर हैं॥
मल मूत्र एकांत जु डारैं, परतिष्ठापन समिति संभारैं।
यह सब अंग उनतीस कहे हैं, श्रीजिनभाषे गणधरने गहे हैं॥
आठ आठ तेरह विधि जानों, दर्श ज्ञान चरित्र सुठानों।
तातैं शिवपुर पहुँचों जाई, रत्नत्रय को यह विधि भाई॥
रत्नत्रय पूरण जब होई, क्षमा क्षमा करियो सब कोई।
चैत्र माघ भादों त्रय बारा, क्षमा क्षमा हम उर में धारा॥
ॐ ह्रीं अष्टांगसम्यग्दर्शनाय अष्टांगसम्यग्ज्ञानाय त्रयोदशविधसम्यक्चारित्राय महार्घ्यं नि. स्वाहा।
(दोहा)
यह क्षमावणी आरती, पढ़े सुनै जो कोय।
कहे ‘मल्ल’ सरधा करो, मुक्ति श्रीफल होय॥
(परिपुष्पान्जलिं क्षिपेत्, इत्याशीर्वादः)
(सोरठा)
दोष न गहिये कोय, गुण गहि पढ़िये भाव सों।
भूल-चूक जो होय, अर्थ विचारि जु शोधियो॥
स्रोत: करलो जिनवर की पूजन (पंडित सदासुख ग्रन्थमाला, अजमेर), पृष्ठ ३४६ से ३५०