(छप्पय)
चारुचरन आचरन, चरन चित-हरन-चिह्न चर,
चन्दचन्दतनचरित, चंदथल चहत चतुर नर।
चतुक चंडचक चूरि, चारि चिद्चक्र गुनाकर,
चंचल चलित-सुरेश, चूलनुत चक्र धनुरहर॥
चर-अचर-हितु तारनतरन, सुनत चहकि चिरनंद शुचि।
जिन-चंद-चरन चरच्यो चहत, चितचकोर नचि रचि रुचि॥
(दोहा)
धनुष डेढ़ सौ तुंग तन, महासेन नृप-नन्द।
मातु लछमना उर जये, थापों चन्द-जिनन्द॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्र! अत्र अवतर अवतर संवौषट्।
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्र! अत्र तिष्ठ तिष्ठ ठः ठः।
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्र! अत्र मम् सन्निहितो भव भव वषट्।
गंगा-ह्रद निरमल नीर, हाटक भृंग-भरा,
तुम चरन जजों वर वीर, मेटो जनमजरा।
श्री चन्दनाथ दुति चन्द, चरनन चंद लगे,
मनवचतन जजत अमंद, आतमजोति जगे।
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय जन्म-जरा-मृत्युविनाशनाय जलं निर्वपामीति स्वाहा।
श्री खण्ड कपूर सुचंग, केशर रंगभरी।
घसि प्रासुक जल के संग, भव-आताप हरी॥श्री.॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय संसारताप विनाशनाय चंदनं निर्वपामीति स्वाहा।
तन्दुल सित सोम समान, सम ले अनियारे।
दिय पुंज मनोहर आन, तुम पदतर प्यारे॥श्री.॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय अक्षयपद प्राप्तये अक्षतं निर्वपामीति स्वाहा।
सुरद्रुम के सुमन सुरंग, गन्धित अलि आवै।
तासों पद पूजत चंग, काम-बिथा जावै॥श्री.॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय कामबाणविध्वंसनाय पुष्पंनिर्वपामीति स्वाहा।
नेवज नाना परकार, इन्द्रिय बलकारी।
सो लै पद पूजों सार, आकुलता-हारी॥श्री.॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय क्षुधा रोग विनाशनाय नैवेद्यं निर्वपामीति स्वाहा।
तम भंजन दीप संवार, तुम ढिंग धारतु हों।
मम तिमिर-मोह निरवार, यह गुन धारतु हों॥श्री.॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय मोहान्धकारविनाशनाय दीपं निर्वपामीति स्वाहा।
दशगंध हुतासन माहिं, हे प्रभु खेवतु हौं।
ममकरम दुष्ट जरि जाहिं, यांतै सेवतु हौं॥श्री.॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय अष्टकर्मदहनाय धूपं निर्वपामीति स्वाहा।
अति उत्तम फल सुमंगाय तुम गुन गावतु हौं।
पूजों तनमन हरषाय, विघन नशावतु हौं॥श्री.॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय मोक्षफल प्राप्तये फलं निर्वपामीति स्वाहा।
सजि आठों दरब पुनीत, आठों अंग नमों।
पूजों अष्टम जिन मीत, अष्टम अवनि गमों॥श्री.॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय अनर्घपद प्राप्तये अर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
पंच कल्याणक
कलि पंचम चैत सुहात अली, गरभागम मंगल मोद भली।
हरि हर्षित पूजत मातु पिता, हम ध्यावत पावत शर्मसिता॥
ॐ ह्रीं चैत्रकृष्णपंचम्यां गर्भमंगलप्राप्ताय श्रीचन्द्रप्रभजिनेन्द्राय अर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
कलि पौष इकादशि जन्म लयो, तबलोकविषे सुख थोक भयो।
सुर-ईश जजें गिर-शीश तबै, हम पूजत हैं नुतशीष अबैं॥
ॐ ह्रीं पौषकृष्णैकादश्यां जन्ममंगलप्राप्ताय श्रीचन्द्रप्रभजिनेन्द्राय अर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
तप दुद्धर श्रीधर आप धरा, कलि पौष इग्यारसी पर्व वरा।
निज ध्यानविषैं लवलीन भये, धनि सो दिन पूजत विघ्न गये॥
ॐ ह्रीं पौषकृष्णैकादश्यां तपकल्याणकप्राप्ताय श्रीचन्द्रप्रभजिनेन्द्राय अर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
वर केवलभानु उद्योत कियो, तिहुँ लोक तणों भ्रम मेट दियो।
कलि फाल्गुन सप्तमी इन्द्र जजे, हम पूजहिं सर्व कलंक भजे॥
ॐ ह्रीं फाल्गुनकृष्णसप्तम्यां केवलज्ञानप्राप्ताय श्रीचन्द्रप्रभजिनेन्द्राय अर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
सित फाल्गुण सप्तमि मुक्त गये, गुणवन्त अनन्त अबाध भये।
हरि आय जजें तित मोद धरे, हम पूजत ही सब पाप हरे॥
ॐ ह्रीं फाल्गुनकृष्णसप्तम्यां मोक्षमंगलप्राप्ताय श्रीचन्द्रप्रभजिनेन्द्राय अर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
जयमाला
(दोहा)
हे मृगांकअंकित चरण, तुम गुण अगम अपार।
गणधरसे नहिं पार लहिं, तौ को वरनत सार॥
पै तुम भगति हिये मम, प्रेरैं अति उमगाय।
तातैं गाऊँ सुगुण तुम, तुम ही होउ सहाय॥
(पद्धरि छंद)
जय चन्द्र जिनेन्द्र दया निधान, भव कानन हानन दव प्रमान।
जय गरभ जनम मंगल दिनन्द, भवि जीव विकाशन शर्मकन्द॥
दशलक्ष पूर्व की आयु पाय, मनवांछित सुख भोगे जिनाय।
लखि कारण है जगतैं उदास, चिन्त्यो अनुप्रेक्षा सुखनिवास॥
तित लौकांतिक बोध्यो नियोग, हरि शिविका सजि धरियो अभोग।
तापै तुम चढि जिन चन्दराय, ता छिनकी शोभा को कहाय॥
जिन अंग सेत सित चमर ढार, सित छत्र शीस गल-गुलकहार।
सित रतन जड़ित भूषण विचित्र, सित चन्द्र-चरण चरचैं पवित्र॥
सित तन द्युति नाकाधीश आप, सित शिविका कांधे धरि सुचाप।
सित सुजस सुरेश नरेश सर्व, सित चित में चिन्तित जात पर्व॥
सित चन्द नगर तें निकसि नाथ, सित वन में पहुँचे सकल साथ।
सितशिला शिरोमणि स्वच्छ छांह, सित तप तित धार्यो तुम जिनांह॥
सित पय को पारण परम-सार, सित चन्द्रदत्त दीनों उदार।
सित कर में सो पयधार देत, मानो बाँधत भव सिंधु सेत॥
मानो सुपुण्य-धारा प्रतच्छ, तित अचरज पनसुर किय ततच्छ।
फिर जाय गहन सित तप करंत, सित केवलज्योति जग्यों अनंत॥
लहि समवसरण रचना महान्, जाके देखत सब पाप-हान।
जहं तरु अशोक शौभे उत्तंग, सब शोक तनो चूरैं प्रसंग॥
सुर सुमन वृष्टि नभतैं सुहात, मनु मन्मथ तज हथियार जात।
बानी जिन मुखसौं खिरत सार, मनु तत्त्व प्रकाशन मुकुरधार॥
जहँ चौसठ चमर अमर ढुरंत, मनु सुजसमेघ झरि लगिय तन्त।
सिंहासन है जहँ कमलजुक्त, मनु शिवसरवर को कमलशुक्त॥
दुंदुभि जित बाजत मधुर सार, मनु करमजीत को है नगार।
सिर छत्र फिरै त्रय श्वेतवर्ण, मनु रतन तीन त्रयताप हर्ण॥
तन प्रभातनों मण्डल सुहात, भवि देखत निज भव सात सात।
मनु दर्पणद्युति यह जगमगाय, भविजन भव दुख देखत सुआय॥
इत्यादि विभूति अनेक जान, बाहिज दीसत महिमा महान्।
ताको वरणत नहिं लहत पार, तौ अन्तरंग को कहै सार॥
अनअन्त गुण-निजुत करि विहार, धरमोपदेश दे भव्य तार।
फिर जोगनिरोधि अघाति हान, सम्मेदथकी लिय मुकति-थान॥
‘वृन्दावन’ वन्दत शीश नाय, तुम जानत हो मम उर जु भाय।
तातैं का कहौं सु बार-बार, मनवांछित कारज सार-सार॥
(छन्द घत्तानन्द)
जय चन्द जिनंदा आनंद-कंदा, भव भय भंजन राजै हैं।
रागादिक द्वन्दा हरि सब फन्दा, मुकतिमांहि थिति साजै हैं॥
ॐ ह्रीं श्री चन्द्रप्रभजिनेन्द्राय महाअर्घ्यं निर्वपामीति स्वाहा।
(छन्द चौबोला)
आठों दरव मिलाय गाय गुण, जो भविजन जिनचन्द जजैं।
ताके भव भव के अघ भाजैं, मुक्ति सारसुख ताहि सजैं॥
जमके त्रास मिटैं सब ताके, सकल अमंगल दूर भजैं।
‘वृन्दावन’ ऐसो लखि पूजत, जातैं शिवपुर राज रजैं॥
॥पुष्पांजलिं क्षिपेत्॥
Artist: कविवर वृन्दावन जी
स्रोत: करलो जिनवर की पूजन (पंडित सदासुख ग्रन्थमाला, अजमेर), पृष्ठ १४५ से १४९