अमृत झरे चंद्र से त्यों ही, दिव्यध्वनि प्रभु बरसाई।
सुनकर भव्यजनों की जिनवर, मिथ्यादृष्टि विनसाई॥१॥
शुद्धात्म अमृतचन्द्र अहो, रत्नत्रय ही परमामृत।
आधि - व्याधि - उपाधिरहित, आराध्य जगत् में है निजपद॥२॥
निजस्वभाव ही एक मात्र, साधन है शिवपद पाने का।
सच पूछो तो निजपद ही, शिवपद है साध्य जमाने का॥३॥
तव दर्शन पाकर चंद्र प्रभो, आनंद ह्रदय में छाया है।
तुम सम ही निज में रम जाऊँ, प्रभु सविनय शीश नवाया है॥४॥
रचयिता:- बाल ब्र. रवीन्द्र जी ‘आत्मन्’