श्री भक्तामर स्तोत्र पूजा (संस्कृत) | Shri Bhaktamar Stotra Puja (Sanskrit)

ओं जय, जय, जय। नमोस्तु नमोस्तु नमोस्तु।

(अनुष्टुप्)

परमज्ञान वाणासि, घातिकर्म प्रघातिनं।
महा धर्म प्रकर्त्तारं, वंदेहमादि नायकं॥१॥

भक्तामर महास्तोत्रं, मंत्रपूजां करोम्यहं।
सर्वजीव हितागारं, आदिदेवं महार्च्यहं॥२॥

ओं ह्रीं श्री आदिदेव अत्रावतर२ संवौषट् आह्वाननं। ओं ह्रीं श्री आदिदेव अत्र तिष्ठ तिष्ठ ठः ठः स्थापनं। ओं ह्रीं श्री आदिदेव अत्र मम सन्निहितो भव भव वषट् सन्निधिकरणं।

(अथाष्टकं)

सुरसुरीनदसंभृत जीवनैः,
सकल ताप हरैः सुख कारणैः।
वृषभनाथ वृषांक समन्वितं,
शिवकरं प्रयजे हत किल्विषं॥१॥

ओं ह्रीं श्री वृषभनाथ जिनेन्द्राय जलं।

मलय चंदन मिश्रित कुंकुमैः,
सुरभितागत षट् पद नंदनैः।
वृषभनाथ वृषांक समन्वितं,
शिवकरं प्रयजे हत किल्विषं॥ चंदनं॥

कमल जाति समुद्भवतंदुलैः,
परम पावन पंच रु पुंजकैः।
वृषभनाथ वृषांक समन्वितं,
शिवकरं प्रयजे हत किल्विषं॥ अक्षतं॥

जलज चंपक जाति सुमालनी,
बकुल पाड़ल कुंद सु पुष्पकैः।
वृषभनाथ वृषांक समन्वितं,
शिवकरं प्रयजे हत किल्विषं॥ पुष्पं॥

बटक खज्जक मोदक पायसै,
विविध मोदक व्यंजन सद्रसैः।
वृषभनाथ वृषांक समन्वितं,
शिवकरं प्रयजे हत किल्विषं॥ नैवेद्यं॥

रविकर द्युति सन्निभ दीपकैः,
प्रबल मोह घनांध निवारकैः।
वृषभनाथ वृषांक समन्वितं,
शिवकरं प्रयजे हत किल्विषं॥ दीपं॥

स्वगुरु धूप भरैर्घटनिष्टनैः
प्रतिदिशं मिलितालि समूहकैः।
वृषभनाथ वृषांक समन्वितं,
शिवकरं प्रयजे हत किल्विषं॥ धूपं॥

नविन लिंबुकलांगलि दाड़िमैः
कदलि पूंग कपित्छ शुभैः फलैः।
वृषभनाथ वृषांक समन्वितं,
शिवकरं प्रयजे हत किल्विषं॥ फलं॥

कमल गंध शुभाक्षतपुष्पकैश्चरुभि,
दीप सु धूप फलार्घकैः।
जिनपति च यजे सुखकारकं,
वदति मेरु सु चंद्र यनीश्वरं॥ अर्घं॥

(प्रत्येक पूजा)

(वसंत तिलका छंद)

भक्तामरप्रणतमौलिमणिप्रभाणा-,
मुद्योतकं दलितपापतमोवितानं।
सम्यक् प्रणम्य जिनपादयुगंयुगादा-,
वालंबनं भवजले पततां जनानां॥१॥

ओं ह्रीं प्रणतदेव समूह मुकुटाग्रमणि महापापांधकार विनाशकाय श्री आदिपरमेश्वराय अर्घं॥१॥

यः संस्तुतः सकलवाङ्मयतत्त्वबोधा-
दुद्भूत बुद्धिपटुभिः सुरलोकनाथैः॥
स्तोत्रैर्जगत्त्रितयचित्तहरैरुदारैः,
स्तोष्ये किलाहमपि तं प्रथमं जिनेंद्रं॥२॥

ओं ह्रीं गणधरचारणश्रमण ऋषींद्रचंद्रादित्यसुरेंद्रनरेंद्रधरणेंद्र-नागेंद्र चतुर्विधमुनींद्रस्तवितचरणारविंदाय श्रीआदिपरमेश्वराय अर्घं॥२॥

बुद्ध्या विनापि विबुधार्चितपादपीठ-
स्तोतुं समुद्यतमतिर्विगतत्रपोऽहं।
बालं विहाय जलसंस्थितमिंदुबिंब,
मन्यः क इच्छति जनः सहसा ग्रहीतुं॥३॥

ओं ह्रीं विगतबुद्धिगर्वापहारसहित श्रीमानतुंगाचार्य भक्तिसहिताय श्रीआदिपरमेश्वराय अर्घं॥३॥

वक्तुं गुणान्गुणसमुद्रशशांककांतान,
कस्ते क्षमः सुरगुरुप्रतिमोऽपिबुद्ध्या।
कल्पांतकालपवनोद्धतनक्रचक्रं,
को वा तरीतुमलमंबुनिधिं भुजाभ्यां॥४॥

ओं ह्रीं त्रिभुवनगुणसमुद्र चंद्रकांतमणितजशरीरसमस्त सुरनाथ स्तवित श्रीआदिपरमेश्वराय अर्घं॥४॥

सोहं तथापि तव भक्तिवशान्मुनीश,
कर्तुं स्तवं विगतशक्तिरपि प्रवृत्तः।
प्रीत्यात्मवीर्यमविचार्य मृगो मृगेंद्रं,
नाभ्येति किं निजशिशोः परिपालनार्थं॥५॥

ओं ह्रीं समस्त गणधरादि मुनिवर प्रतिपालक मृगवालवत श्री आदिनाथ परमेश्वराय अर्घं॥५॥

अल्पश्रुतं श्रुतवतां परिहासधाम,
त्वद्भक्तिरेव मुखरी कुरुते बलान्माम्।
यत्कोकिलः किल मधौ मधुरं विरौति,
तच्चाम्रचारुकलिकानिकरैकहेतु॥६॥

ओं ह्रीं श्रीजिनेंद्र चंद्रभक्ति सर्वसौख्य तुच्छभक्ति बहु सुखदाय-काय श्रीजिनेन्द्राय आदि परमेश्वराय अर्घं॥६॥

त्वत्संस्तवेन भवसंततिसन्निबद्धं,
पापं क्षणात्क्षयमुपैति शरीरभाजां।
आक्रांतलोकमलिनीलमशेषमाशु,
सूर्यांशुभिन्नमिव शार्वरमंधकारं॥७॥

ओं ह्रीं अनंत भव पातक सर्व विघ्नविनाशकाय तव स्तुतिसौ-ख्यदायकाय श्रीआदि परमेश्वराय अर्घं॥७॥

मत्वेति नाथ तव संस्तवनं मयेद-
मारभ्यते तनुधियापि तव प्रभावात्।
चेतो हरिष्यति सतां नलिनीदलेषु,
मुक्ताफलद्युतिमुपैति ननूदबिंदुः॥८॥

ओं ह्रीं श्रीजिनेन्द्र स्तवन सत्पुरुष चित्त चमत्काराय श्रीआदि परमेश्वराय अर्घं॥८॥

आस्तां तवस्तवनमस्तसमस्त दोषं,
त्वत्संकथापि जगतां दुरितानि हंति।
दूरे सहस्रकिरणः कुरुते प्रभैव,
पद्माकरेषु जलजानि विकासभांजि॥९॥

ओं ह्रीं जिनपूजनस्तवन कथाश्रवणन समस्त पाप विनाशनाय जगत्त्रय भव्यजीव भवविघ्ननाशमंाथाय च श्रीआदि परम-ेश्वराय अर्घं॥९॥

नात्यद्भुतं भुवनभूषण भूतनाथ!
भूतैर्गुणैर्भुविभवंतमभिष्टुवंतः।
तुल्या भवंति भवतो ननु तेन किं वा,
भूत्याश्रितं य इह नात्मसमं करोति॥१०॥

ओं ह्रीं त्रैलोक्यगुण मंडित समस्तापमा सहिताय श्रीआदि पर-मेश्वराय अर्घं॥१०॥

दृष्ट्वाभवंतमनिमेषविलोकनीयं,
नान्यत्र तोषमुपयाति जनस्यचक्षुः।
पीत्वापयः शशिकरद्युतिदुग्धसिंधोः,
क्षारं जलं जलनिधे रसितुं क इच्छेत्॥११॥

ओं ह्रीं श्रीजिनेन्द्र दर्शनन अनंत भव संचित अघसमूह विनाश-काय श्रीप्रथम जिनेन्द्राय अर्घं॥११॥

यैः शांतरागरुचिभिः परमाणुभिस्त्वं,
निर्मापित स्त्रिभुवनैक ललामभूत।
तावंत एव खलु तेप्यणवः पृथिव्यां,
यत्ते समानमपरं न हि रूपमस्ति॥१२॥

ओं ह्रीं त्रिभुवन शांत स्वरूपाय त्रिभुवन तिलकाय मानाय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥१२॥

वक्त्रं क्व ते सुरनरोरगनेत्रहारि,
निःशेषनिर्जितजगत्त्रितयोपमानं।
बिंबं कलंकमलिनं क्व निशाकरस्य,
यद्वासरे भवति पांडुपलाशकल्पं॥१३॥

ओं ह्रीं त्रैलोक्यविजयरूप अतिशय अनंतचंद्र तेजजित महांतेज पूजमानाय श्रीआदिपरमेश्वराय अर्घं॥१३॥

संपूर्ण मंडलशशांककलाकलाप-
शुभ्रा गुणास्त्रिभुवनं तव लंघयंति।
ये संश्रितास्त्रिजगदीश्वरनाथमेकं,
कस्तान्निवारयति संचरतो यथेष्टं॥१४॥

ओं ह्रीं शुभगुणानिशयरूप त्रिभुवनजीत जिनेंद्र गुण विराजमा-नाय श्रीप्रथमजिनेन्द्राय अर्घं॥१४॥

चित्रं किमत्र यदि ते त्रिदशांगनाभि-
र्नीतं मनागपि मनो न विकारमार्गं।
कल्पांतकालमरुता चलिताचलेन,
किं मंदराद्रिशिखरं चलितं कदाचित्॥१५॥

ओं ह्रीं मेरुचंद्र अचलशील शिरोमणि व्रताग्रगजमंडित चतुर्विध वनिता विरहित शीलसमुद्राय श्रीआदिपरमेश्वराय अर्घं॥१५॥

निर्धूम वर्तिरपवर्जिततैलपूरः,
कृत्स्नं जगत्त्रयमिदं प्रकटीकरोषि।
गम्यो न जातु मरुतां चलिताचलानां,
दीपोऽपरस्त्वमसि नाथ जगत्प्रकाशः॥१६॥

ओं ह्रीं धूमस्नेह वातादि विघ्नरहिताय त्रैलोक्य परम केवलदीप-काय श्रीप्रथमजिनेन्द्राय अर्घं॥१६॥

नास्तं कदाचिदुपयासि न राहुगम्यः,
स्पष्टी करोषि सहसा युगपज्जगंति।
नांभोधरोदरनिरुद्धमहाप्रभावः,
सूर्यातिशायिमहिमासि मुनींद्र लोके॥१७॥

ओं ह्रीं राहु चन्द्र पूजित कर्म प्रकृति क्षयति निगवरण ज्यो-तिरूप लोकद्वयावलोकी महोदयादिपरमेश्वराय अर्घं॥१७॥

नित्योदयं दलितमोहमहांधकारं,
गम्यं न राहु वदनस्य न वारिदानां।
विभ्राजते तव मुखाब्जमनल्पकांति,
विद्योतयज्जगदपूर्वशशांकबिंबं॥१८॥

ओं ह्रीं नित्योदय रूप और राहु करके हू ना ग्रसे जाय ऐसे त्रि-भुवन सर्वकला सहित विराजमान्ाय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥१८॥

किं शर्वरीषु शशिनाह्नि विवस्वता वा,
युष्मन्मुखेंदुदलितेषु तमस्सु नाथ!
निष्पन्न शालिवनशालिनि जीवलोके,
कार्य कियज्जलधरैर्जलभारनम्रैः॥१९॥

ओं ह्रीं चन्द्र सूर्योद्यास्त रजनी दिवस रहित परम केवलोदय महादीप्ति विराजमान्ाय श्री आदि देवाय आदि परमेश्वराय अर्घं॥१९॥

ज्ञानं यथा त्वयि विभाति कृतावकाशं,
नैवं तथा हरिहरादिषु नायकेषु।
तेजःस्फुरन्मणिषु याति यथा महत्त्वं,
नैवं तु काचशकले किरणाकुलेपि॥२०॥

ओं ह्रीं हरि हरादि ज्ञानरहिताय सर्वज्ञ परम ज्योति केवलज्ञान सहिताय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥२०॥

मन्ये वरं हरिहरादय एव दृष्टा,
दृष्टेषु येषु हृदयं त्वयि तोषमेति।
किं वीक्षितेन भवता भुवि येन नान्यः,
कश्चिन्मनो हरति नाथ भवांतरेपि॥२१॥

ओं ह्रीं त्रिभुवन मनमोहन जिनेन्द्ररूप अन्य दृष्टान्त रहित परम बोध मंडिताय श्री आदि जिनाय अर्घं॥२१॥

स्त्रीणां शतानि शतशो जनयंति पुत्रान्,
नान्या सुतं त्वदुपमं जननी प्रसूता।
सर्वादिशो दधति भानि सहस्ररश्मिं,
प्राच्येव दिग्जनयति स्फुरदंशुजालं॥२२॥

ओं ह्रीं त्रिभुवन वनितापमारहित श्रीजिनवर माताजनिजजिनेंद्र पूर्व दिग् भास्कर केवल ज्ञान भास्कराय श्रीआदिब्रह्म जिनाय अर्घं॥ २२

त्वामामनंति मुनयः परमं पुमांस-
मादित्यवर्णममलं तमसः पुरस्तात्।
त्वामेव सम्यगुपलभ्य जयंती मृत्युं,
नान्यः शिवशिवपदस्य मुनींद्र पंथाः॥२३॥

ओं ह्रीं त्रैलोक्य पावनादित्यवर्ण परमोच्चोत्तर शत लक्षण नव शत व्यंजनाय समुदाय एक सहस्र अष्ट मंडिताय श्री आदिजि-नेन्द्राय अर्घं॥२३॥

त्वामव्ययं विभुमचिन्त्यमसंख्यमाद्यं,
ब्रह्माणमीश्वरमनंतमनंगकेतुं।
योगीश्वरं विदितयोगमनेकमेकं,
ज्ञानस्वरूपममलं प्रवदंति संतः॥२४॥

ओं ह्रीं ब्रह्माविष्णु श्रीकण्ठ गणपति त्रिभुवन देवत्व सविंताय सर्विकाय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥२४॥

बुद्धस्त्वमेव विबुधार्चितबुद्धिबोधात्,
त्वं शंकरोऽसि भुवनत्रयशंकरत्वात्।
धातासि धीर शिवमार्गविधेर्विधानाद्,
व्यक्तं त्वमेव भगवन्पुरुषोत्तमोसि॥२५॥

ओं ह्रीं बुद्धिदर्शक शेषधर ब्रह्मादि समस्तानंतनामसहिताय श्री आदि जिनेन्द्राय अर्घं॥२५॥

तुभ्यं नमस्त्रिभुवनार्तिहराय नाथ,
तुभ्यं नमः क्षितितलामलभूषणाय।
तुभ्यं नमस्त्रिजगतः परमेश्वराय,
तुभ्यं नमो जिनभवोदधिशोषणाय॥२६॥

ओं ह्रीं अधो मध्योर्द्ध लोकत्रय कृताहोरात्र नमस्कार समस्ताति रौद्रविनाशक त्रिभुवनेश्वर भवोदधि तारणतारणसमर्थाय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥२६॥

को विस्मयोऽत्र यदि नाम गुणैरशेषै-
स्त्वं संश्रितो निरवकाशतया मुनीश।
दोषैरुपात्तविविधाश्रयजातगर्वैः,
स्वप्नांतरेपि न कदाचिदपीक्षितोऽसि॥२७॥

ओं ह्रीं परमगुणाश्रित एकादि अवगुणरहिताय श्रीआदि परमेश्व-राय अर्घं॥२७॥

उच्चैरशोकतरुसंश्रितमुन्मयूख-
माभाति रूपममलं भवतो नितांतं।
स्पष्टोल्लसत्किरणमस्ततमोवितानं,
बिंबं रवेरिवपयोधरपार्श्ववर्त्ति॥२८॥

ओं ह्रीं अशोक वृक्ष प्रातिहार्य सहिताय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥२८॥

सिंहासने मणिमयूखशिखाविचित्रे,
विभ्राजते तव वपुः कनकावदातं।
बिंबं वियद्विलसदंशुलतावितानं,
तुंगोदयाद्रिशिरसीवसहस्ररश्मेः॥२९॥

ओं ह्रीं सिंहासन प्रातिहार्य सहिताय श्री प्रथम जिनेंद्राय अर्घं॥२९॥

कुंदावदातचलचामरचारुशोभं,
विभ्राजते तव वपुः कलधौतकांतं।
उद्यच्छशांकशुचिनिर्झरवारिधार-
मुच्चैस्तटं सुरगिरेरिव शातकौंभं॥३०॥

ओं ह्रीं चतुःषष्टि चामर प्रातिहार्य सहिताय श्री प्रथम जिनेन्द्राय अर्घं॥३०॥

छत्रत्रयं तव विभाति शशांककांत-
मुच्चैःस्थितं स्थगितभानुकरप्रतापं।
मुक्ताफलप्रकरजालविवृद्धशोभं,
प्रख्यापयत्त्रिजगतः परमेश्वरत्वं॥३१॥

ओं ह्रीं छत्रत्रय प्रातिहार्य सहिताय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥३१॥

गंभीरताररवपूरितदिग्विभाग-
स्त्रैलोक्यलोकशुभसंगमभूतिदक्षः।
सद्धर्मराजजयघोषगणघोषकः सन्,
खे दुंदुभिर्ध्वनति ते यशसः प्रवादी॥३२॥

ओं ह्रीं अष्टादश कोटि वादित्र प्रातिहार्य सहिताय श्री परमादि जिनाय अर्घं॥३२॥

मंदारसुन्दरनमेरुसुपारिजात-
संतानकादिकुसुमोत्करवृष्टिरुद्धा।
गंधोदबिंदुशुभमंदमरुत्प्रयाता,
दिव्यादिवः पतति ते वचसां ततिर्वा॥३३॥

ओं ह्रीं समस्त पुष्प जाति वृष्टि प्रातिहार्य सहिताय श्री आदि जिनेंद्राय अर्घं॥३३॥

शुम्भत्प्रभावलयभूरिविभा विभोस्ते,
लोकत्रये द्युतिमतां द्युतिमाक्षिपंती।
प्रोद्यद्दिवाकरनिरंतरभूरिसंख्या,
दीप्त्या जयत्यपि निशामपि सोमसौम्यां॥३४॥

ओं ह्रीं कोटि भास्कर प्रभा मंडित भामंडल प्रातिहार्यसहिताय श्री परमादि जिनाय अर्घं॥३४॥

स्वर्गापवर्गगममार्गविमार्गणेष्टः,
सद्धर्मतत्त्वकथनैंकपटुस्त्रिलोक्याः।
दिव्यध्वनिर्भवति ते विशदार्थ सर्व,
भाषास्वभावपरिणामगुणैः प्रयोज्यः॥३५॥

ओं ह्रीं सलिल जलधर पटलर्गाजन ध्वनि योजन प्रमान प्राति-हार्य सहिताय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥३५॥

उन्निद्रहेमनवपंकजपुंजकांती,
पर्युल्लसन्नखमयूखशिखाभिरामौ।
पादौ पदानि तव यत्र जिनेंद्र! धत्तः,
पद्मानि तत्र विबुधाः परिकल्पयंति॥३६॥

ओं ह्रीं हेम कमलोपरि गमन देवकृतातिशय सहिताय श्रीआदि परमेश्वराय अर्घं॥३६॥

इत्थं यथा तव विभूतिरभूज्जिनेंद्र,
धर्मोपदेशनविधौ न तथा परस्य।
यादृक्प्रभा दिनकृतः प्रहतान्धकारा,
तादृक् कुतो ग्रहगणस्य विकाशिनोपि॥३७॥

ओं ह्रीं धर्मोपदेश समये समवसरण विभूति मंडिताय श्रीआदि परमेश्वराय अर्घं॥३७॥

श्च्योतन्मदाविलविलोलकपोलमूल-
मत्तभ्रमद्भ्रमरनादविवृद्धकोपं।
ऐरावताभमिभमुद्धतमापतंतं,
दृष्ट्वा भयं भवति नो भवदाश्रितानां॥३८॥

ओं ह्रीं मत्तकर्गालतगण सुर गजेंद्र महादुद्धर भय विनाशकाय श्रीजिनादि परमेश्वराय अर्घं॥३८॥

भिन्नेभकुम्भगलदुज्ज्वलशोणिताक्त-
मुक्ताफलप्रकरभूषितभूमिभागः।
बद्धक्रमः क्रमगतं हरिणाधिपोपि,
नाक्रामति क्रमयुगाचलसंश्रितं ते॥३९॥

ओं ह्रीं आदिदेव नाम प्रसादान्महासिंह भय विनाशकाय श्री युगादि परमेश्वराय अर्घं॥३९॥

कल्पांतकालपवनोद्धतवह्निकल्पं,
दावानलंज्वलतमुज्ज्वलमुत्स्फुलिंगं।
विश्वं जिघत्सुमिव संमुखमापतंतं,
त्वन्नामकीर्तनजलं शमयत्यशेषं॥४०॥

ओं ह्रीं महावह्नि विश्वभक्षण समर्थ जिननाम जल विनाशकाय श्री आदि ब्रह्मणे अर्घं॥४०॥

रक्तेक्षणं समदकोकिलकंठनीलं,
क्रोधोद्धतं फणिनमुत्फणमापतंतं।
आक्रामति क्रमयुगेण निरस्तशंक-
स्त्वन्नामनागदमनी हृदि यस्य पुंसः॥४१॥

ओं ह्रीं रक्तेनयन सर्प जिन नागदमन्यौषधि समस्त भय वि-नाशकाय श्रीजिनादि परमेश्वराय अर्घं॥४१॥

वल्गत्तुरंगगजगर्जितभीमनाद-
माजौ बलं बलवतामपि भूपतीनां।
उद्यद्दिवाकरमयूखशिखापविद्धं,
त्वत्कीर्तनात्तम इवाशु भिदामुपैति॥४२॥

ओं ह्रीं महासंग्राम भय विनाशकाय सर्वांग रक्षणकराय श्री प्रथम जिनेंद्राय अर्घं॥४२॥

कुंताग्रभिन्नगजशोणितवारिवाह-
वेगावतारतरणातुरयोधभीमे।
युद्धे जयं विजितदुर्जयजेयपक्षास्,
त्वत्पादपंकजवनाश्रयिणो लभंते॥४३॥

ओं ह्रीं महापुयुद्धे जयदायकाय श्रीआदि परमेश्वराय अर्घं॥४३॥

अंभोनिधौ क्षुभितभीषणनक्रचक्र-
पाठीनपीठभयदोल्बणवाडवाग्नौ।
रंगत्तरंगशिखरस्थितयानपात्रास्,
त्रासं विहाय भवतः स्मरणाद्व्रजंति॥४४॥

ओं ह्रीं महासमुद्र चलित वात महादुर्जय भय विनाशकाय श्री जिनादि परमेश्वराय अर्घं॥४४॥

उद्भूतभीषणजलोदरभारभुग्नाः,
शोच्यां दशामुपगताश्च्युतजीविताशाः।
त्वत्पादपंकजराजोमृतदिग्घदेहा,
मर्त्या भवंति मकरध्वजतुल्यरूपाः॥४५॥

ओं ह्रीं दश प्रकार ताप जलोदराष्टादश कुष्ट सन्निपात महारोग विनाशकाय परम कामदेवरूप प्रकटीय श्री जिनेश्वराय अर्घं॥४५॥

आपादकंठमुरुशृंखलवेष्टितांगा,
गाढं बृहन्निगडकोटिनिघृष्टजंघाः।
त्वन्नाममंत्रमनिशं मनुजाः स्मरंतः,
सद्यः स्वयं विगतबंधभयाभवंति॥४६॥

ओं ह्रीं महाबंधन आपाद कंठ पर्यंत बेरिकृतोपद्रव भय विना-शकाय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥४६॥

मत्तद्विपेंद्रमृगराजदवानलाहि-
संग्रामवारिधि महोदरबंधनोत्थं।
तस्याशु नाशमुपयाति भयं भियेव,
यस्तावकं स्तवमिमं मतिमानधीते॥४७॥

ओं ह्रीं सिंह गजेंद्र राक्षस भूत पिशाच शाकिनी रिपु परमोपद्रव भय विनाशकाय श्री जिनादि परमेश्वराय अर्घं॥४७॥

स्तोत्र स्रजं तव जिनेंद्र गुणैर्निबद्धां,
भक्त्या मयाविविधवर्णविचित्रपुष्पां।
धत्ते जनो य इह कंठगतामजस्रं,
तं मानतुंगमवशा समुपैति लक्ष्मीः॥४८॥

ओं ह्रीं पठक पांठक श्रोता वा श्रद्धावान मानतुंगाचार्यादि समस्त जीव कल्याणदाय श्री आदि परमेश्वराय अर्घं॥४८॥

वन सुगंध सु तंदुल पुष्पकैः,
प्रवर मोदक दीपक धूपकैः।
फल वरैः परमात्म पदं प्रदं,
प्रवियजे श्री आदिनाथ जिनेश्वरं॥१॥

ओं ह्रीं अष्ट चत्वारिंशत्कमलेभ्यः पूर्णार्घं।

(जयमाला)

(श्लोक)

प्रमाणद्वय कर्त्तारं स्यादस्ति वाद् वेदकं।
द्रव्यतत्त्व नयागारमादिदेवं नमाम्यहं॥१॥

(छंद)

आदि जिनेश्वर भोगागारं, सर्व जीववर दया सुधारं।
परमानंदममासुखकंदं, भव्यजीवाहित करणममंदं॥२॥
परम पवित्र वंशवर मंडण, दुख दारिद्र काम बल खंडन।
वेदकर्म दुज्जय बल दंडण, उज्जल ध्यान प्रति शुभ मंडण ३॥
चतु अशीतिलक्ष पूरब जीवित पर, धनुप पंचशत मानम जिनवर।
हेमवर्ण रूपौघ विमल कर, नगर अयोध्या स्थानक व्रत धर ४॥
नाभिराज परमात्म सुवेता, माता मरुदेवी गुणगेता।
सोल स्वप्न पर भेद त्रिख्याता, त्रिभुवननायक पुत्र विधाता ५॥
गर्भकल्याणक सुरपति कीधा। जन्मकल्याणक मेरुगिर सीधा।
स्वयं स्वयंभू दीक्षा धारा। केवल बोध सु त्रिभुवन प्यारी ६॥
अष्ट गुणाकर सिद्ध दिवाकर, परम धर्म विस्तारण जय भर।
शीतताप रहित भव रोग, सर्व सौख्य निरुपम गुण धारी ७॥

(घत्ता)

जय आदि सु ब्रह्मा, त्रिभुवन ब्रह्मा, ब्रह्मास्त्रात्म स्वरूप पर।
जय बोध सु ब्रह्मा, पंच सु ब्रह्मा, ब्रह्म सुमति जलधि निकर।

ओं ह्रीं श्रीआदि परमदेवाय जयमालार्घं नि०

(शार्दूल विक्रीडित)

देवोऽनेक भवाजितो गत महा पापः प्रदीपात्नलः।
देवः सिद्धवधू विशाल हृदयालंकार हारेपम॥
देवोष्टादश दोष सिंधुर घटा दुर्भेद पंचाननो।
भव्यानांविदधातु वांछित फलं श्री आदिनाथो जिनः॥

(श्लोक)

लक्ष्मीचंद्रगुरुर्जीतो मूलसंघ विदाग्रणी।
पट्टाभयचंद्रो देवो दयानंदि विदांवरः॥
रत्नकीर्ति कुमुदेंदु सुमतिः सागरोदितः।
भक्तामर महास्तोत्र पूजा चक्री गुणाधिका॥

इति श्री मानतुङ्गाचार्य विरचित भक्तामर स्तोत्र पूजा समाप्ता।


स्रोत: जैन पूजा संग्रह (महावीर प्रसाद एण्ड सन्स, देहली), पृष्ठ २३६ (जैन पूजा संग्रह (महावीर प्रसाद एण्ड सन्स, देहली) | Jain Puja Sangrah)