शांतिभक्ति (भक्ति पाठ) | Shanti Bhakti (Bhakti Path)

शांतिभक्ति

(शार्दूविक्रीड़ित)
न स्नेहाच्छरणं प्रयान्ति भगवन्पादद्वयं ते प्रजाः।
हेतुस्तत्र विचित्रदुःखनिचयः संसारघोरार्णवः॥
अत्यन्तस्फुरदुग्र रश्मिनिकर व्याकीर्णभूमण्डलो।
ग्रैष्मः कारयतीन्दुपादसलिलच्छायानुरागं रविः॥१॥

क्रुद्धाशीविषदष्टदुर्जयविषय- ज्वालावलीविक्रमो।
विद्याभेषजमन्त्रतोयहवनेर्याति प्रशांतिं यथा॥
तद्वत्ते चरणारुणांबुजयुगस्तोत्रोन्मुखानां नृणाम्।
विघ्नाः कायविनायकाश्च सहसा शामयंत्यहो विस्मयः॥२॥

संतप्तोत्तमकांचनक्षितिधर - श्रीस्पर्द्धिगौरद्युते।
पुंसां त्वच्चरणप्रणामकरणात्पीडाः प्रयान्ति क्षयम्॥
उद्यद्भास्करविस्फुरत्करशतव्याघात निष्कासिता।
नानादेहिविलोचनद्युतिहरा शीघ्रं यथा शर्वरी॥३॥

त्रैलोक्येश्वरमंगलब्ध विजयादत्यंतरौद्रात्मकान्।
नानाजन्मशतांतरेषु पुरतो जोवस्य संसारिणः॥
को वा प्रस्खलतीय केन विधिना कालोग्रदावानला-
न्न स्याच्चेत्तव पादपद्मयुगल - स्तुत्यापगावारणम्॥४॥

लोकालोकनिरंतरप्रवितत ज्ञानैकमूर्ते विभो!
नानारत्नपिनद्धदण्डरुचिर श्वेतातपत्रत्रय॥
त्वत्पादद्वयपूतगीतरवतः शीघ्रं द्रवन्त्यामयाः।
दर्पाध्मातमृगेन्द्रभीमनिनदा - द्वन्यायथा कुंजराः॥५॥

दिव्यस्त्रीनयनाभिरामविपुल- श्रीमेरुचूडामणे।
भास्वद्बालदिवाकरद्युतिहर प्राणीष्टभामंडलम्॥
अव्याबाधमचिंत्यसारमतुलं त्यक्तोपमं शाश्वतम्।
सौख्यं त्वच्चरणारविंदयुगलस्तुत्येव संप्राप्यते॥६॥

यावन्नोदयते प्रभापरिकरः श्रीभास्करो भासयं-
स्तावद्धारयतीह पंकजवन निद्रातिभारश्रमम्॥
यावत्वच्चरणद्वयस्य भगवन्न स्यात्प्रसादोदय-
स्तावज्जीवनिकाय एष वहति प्रायेण पापं महत्॥७॥

शान्ति शान्तिजिनेन्द्र शांतमनसस्त्वत्पादपद्माश्रयात्।
संप्राप्ताः पृथिवीतलेषु बहवः शान्त्यर्थिनः प्राणिनः॥
कारुण्यान्मम भाक्तिकस्य च विभो दृष्टिं प्रसन्नां कुरु।
त्वत्पादद्वयदैवतस्य गदतः शांत्यष्टकं भक्तितः॥८॥

(चौपाई)
शांतिजिनं शशिनिर्मलवक्त्रं शीलगुणव्रतसंयमपात्रं।
अष्टशतार्चितलक्षणगात्रं नौमि जिनोत्तममंबुजनेत्रम्॥
पंचमभीप्सितचक्रधराणां पूजितमिन्द्रनरेन्द्रगणैश्च।
शांतिकरं गणशांतिमभीप्सुः षोडशतीर्थंकरं प्रणमामि॥९॥

दिव्यतरुः सुरपुष्पसुवृष्टिर्दुन्दुभिरासनयोजनघोषौ।
आतपवारणचामरयुग्मे यस्य विभाति च मण्डलतेजः॥
तं जगदर्चितशांतिजिनेन्द्रं शांतिकरं शिरसा प्रणमामि।
सर्वगणाय तु यच्छतु शांतिं मह्यमरं पठते परमां च॥१०॥

(वंसततिलका)
येऽभ्यर्चिता मुकुटकुण्डलहाररत्नैः।
शक्रादिभिः सुरगणैः स्तुतपादपद्मा॥
ते मे जिनाः प्रवरवंशजगत्प्रदीपाः।
तीर्थंकराः शततशांतिकरा भवन्तु॥११॥

(इन्द्रवज्रा)
संपूजकानां प्रतिपालकानां यतीन्द्रसामान्यतपोधनानां।
देशस्य राष्ट्रस्य पुरस्य राज्ञः करोतु शांति भगवान् जिनेन्द्र!॥१२॥

(स्रग्धरा)
क्षेमं सर्वप्रजानां प्रभवतु बलवान्धर्मिको भूमिपालः।
काले काले च वृष्टिं बिकिरतु मघवा व्याधयो यांतु नाशम्॥
दुर्भिक्षं चौरमारी क्षणमपि जगतां मास्मभूज्जीवलोके।
जैनेन्द्रं धर्मचक्रं प्रभवतु सततं सर्वसौख्यप्रदायि॥१३॥

(वंसततिलका)
तद्द्रव्यमन्व्ययमुदेतु शुभः स देशः।
सन्तन्यता प्रतपतां सततं स कालः॥
भावः स नन्दतु सदा यदनुग्रहेण।
रत्नत्रयं प्रतपतीह मुमुक्षुवर्गे॥१४॥

इच्छामि भंते शांतिभत्तिकाउस्सग्गो कओ तस्सालोचेउ।
पंचमहाकल्याण-सम्पण्णाणं, अट्ठमहापाडिहेरसहियाणं,
चउतीसातिसयविसेस- संजुत्ताणं, बत्तीसदेवेंद्र-मणिमउडमत्थमहियाणं,
बलदेववासुदेवचक्कहररिसिमुणिज- दिअणगारोवगूढाणं,
थुइ-समसहस्सणिलयाणं, उसहाइवीरपच्छिममंगल- महापुरिसाणं
णिच्चकालं अंचेमि, वंदामि, णमस्सामि, दुक्खक्खओ, कम्मक्खओ,
बोहिलाओ, सुगइगमणं, समाहिमरणं, जिणगुणसम्पत्ति होउ मज्झं।


स्रोत: जैन विधि विधान (सं. पण्डित अभयकुमार जैन, अखिल भारतीय जैन युवा फैडरेशन), पृष्ठ ७० से ७२