आतम अनुभव आवै जब निज
(राग गौरी)
आतम अनुभव आवै जब निज, आतम अनुभव आवै।
और कछू न सुहावे जब निज, आतम अनुभव आवै॥टेक॥।
जिनआज्ञाअनुसार प्रथम ही, तत्त्व प्रतीति अनावै
वरनादिक रागादिकतैं निज, चिह्न-भिन्न फिर ध्यावै॥१॥
मतिज्ञान फरसादि विषय तजि, आतम सम्मुख धावै।
नय प्रमान निक्षेप सकल श्रुत, ज्ञानविकल्प नसावै॥२॥
चिदऽहं शुद्धोऽहं इत्यादिक, आपमाहिं बुध आवै।
तन पै बज्रपात गिरतैं हू, नेकु न चित्त डुलावै॥३॥
स्वसंवेद आनंद बढ़े अति, वचन कह्यो नहिं जावै।
देखन जानन चरन तीन विच, इक स्वरूप लखावे॥४॥
चितकर्ता चित कर्मभाव चित, परनति क्रिया कहावै।
साधक साध्य ध्यान ध्येयादिक, भेद कछू न दिखावै॥५॥
आत्मप्रदेश अदृष्ट तदपि, रसस्वाद प्रगट दरसावै।
ज्यों मिश्री दीसत न अंधको, सपरस मिष्ट चखावै॥६॥
जिन जीवनके, संसृत पारावार पार निकटावै।
‘भागचन्द’ ते सार अमोलक, परम रतन वर पावै॥७॥
रचयिता: कविवर श्री भागचंद जी जैन
Source: आध्यात्मिक भजन संग्रह (प्रकाशक: PTST, जयपुर )
स्रोत: मङ्गल भक्ति सुमन (२०२४), पृष्ठ १७८
खोज: Atam Anubhav ave Jab Nij